|
حالمان بد نيست غم كم مي خوريم كم كه نه ! هر روز كم كم مي خوريم
آب مي خـواهم ، سرابـم مي دهـند عشـق مـي ورزم عــذابـم مي دهـــنـد
خود نمي دانم كجا رفتم بـه خواب از چــه بـيـدارم نـكـردي ؟ آفــــــتـاب
خنـجـري بر قــلـب بـيـمارم زدنـد بـــي گــنــاهـــــي بودم و دارم زدنـــد
دشــنه اي نـــامرد بر پشتم نشست از غــم نـــــامردي پشـتـم شــكســــت
سنـــگ را بســتند و سگ آزاد شد يــــك شـــــــــب بـــيـداد آمـــد داد شد
عشــق آخــر تيشه زد بر ريـشه ام تــيـشه زد بـــر ريـــشه ي انديشه ام
عشق اگر اين است مَرتد مي شـوم خوب اگــه ايـن اسـت من بد مـي شوم
بس كن اي دل نابساماني بس است كــافرم ! ديـگر مسلمـــــاني بس است
در ميــــان خلــق سر در گـــم شدم عاقــــــــبـت آلــوده ي مــــردم شـــدم
بعد از اين بابي كـسي خـو مي كنـم هرچــه در دل داشــتـم رو مي كـــــنم
نـــيستــم از مردم خــنـجـر بدســت بت پرستم ، بت پرستم ، بت پرســـت
بت پرستم ، بت پرـــتي كار ماست چشم مستي تحفه ي بازار مــــــــاست
درد مـي بارد چو لب تر مـــي كنم طالــــعم شوم اســـــت بـاور مــي كنم
من كــــــه با دريا تــلاطـم كرده ام راه دريـــــا را چرا گــــم كرده ام ؟؟؟
قفـــل غم بر درب ســـــلولم مــزن ! من خــودم خوشبــاورم گـــولم مزن !
من نمي گـــويم كه خـــاموشـم مـكن مـــن نمي گـــــويم كه فراموشـم مـكن
من نــمي گــويم كه بــــا من يار باش من نـــمي گويم كه مرا غم خوار باش
من نـمي گــويم ، دگر گفتن بس است گفتــــن اما هيچ نشـــنفتن بــــس است
روزگــارت بــاد شيــرين ! شـاد باش دست كم يك شب تو هم فرهاد بـــــاش
آه ! در شهـــــــــــــر شما يـاري نبود قصه هايم را خريــــــــداري نبود !!!
واي ! رسم شــــــهرتان بيـــــداد بــود شــــــهرتان از خون مــــا آبــــاد نبود
از درو ديـــــــوارتــان خـون مي چكد خون من ، فرهاد ، مجنون مي چكـــد
خـــسته ام از قصـــــه هاي شــوم تان خســـته از همـــدردي مســـموم تــان
اينـــهمه خنـــجر دل كـــس خـون نشد ايــن همه ليلي ، كسي مـــــجنون نشد
آســـــمان خالـــي شــد از فريـــادتــان بيـــــستون در حـــسرت فــرهادتـــان
كوه كـــــــندن گر نبــــــاشد پـــيشه ام قـــــــــيمتش بسيـار و دستم تنـگ بود
عشــق از من دو رو پـــايم لنـــگ بود تـــــــيشه گر افتـاد دســـتم بســـته بود
گـــر نرفتــم هر دو پايـــم خســـته بود فـكـر دست تنـــگ مـا را كــرد ؟ نه !
هيچ كــــس دســت مرا وا كـرد ؟ نه ! هيچ كــــــس اندوه مـا را ديد ؟ نـــه !
هيــــــچ كـــس از حـــال ما پرـيد نه ! هر كــه با ما بود از ما مي گـــريخت
گــــاه بر روي زميــــن زال مــي زنـم گـــــاه بر حــــافظ تفائل مـــــــي زنم
حـــــــافـظ ديـــوان فــــالم را گــــرفت يك غزل آمــد كه حالم را گـــــــــرفت
ما ز ياران چشــــم ياري داشتيم
خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم
فرسنده : س . ع
|
تنها صدایت را می خواهم تا موسیقی سکوت لحظه هایم باشد
